← Tüm yazılar

Alkolü nasıl bırakabilirim: ilk otuz gün

Neredeyse kimse ilk denemede bırakamaz. Bu sizin başarısızlığınız değil, işin doğası böyle. Asıl fark yaratan şey ne bekleyeceğinizi bilmektir. Çünkü çoğu kişi isteğin kendisi yüzünden değil, isteğin hiç beklemediği bir anda gelmesi yüzünden geri döner.

İstek sonsuza kadar büyümez

En yaygın inanış şudur: içmezseniz istek patlayana kadar artar. Öyle değil. Yükselir, tepe noktasına ulaşır ve iner. Tepe genellikle on ile yirmi dakika sürer.

Bu önemli, çünkü hedefi değiştirir. Sonsuza kadar dayanmanız gerekmiyor. Somut ve ölçülebilir bir aralığı geçmeniz gerekiyor. Bu bambaşka bir şey.

İlk günler ve sonrası

İlk iki üç gün daha çok bedenseldir: sinirlilik, odaklanamama, tuhaf uyku, düzensiz açlık. Rahatsız edicidir ama zamanla kendiliğinden geçen kısımdır.

Asıl aldatıcı olan sonrasıdır. İkinci ya da üçüncü haftada bedensel belirtiler neredeyse kaybolur ve çoğu kişi tam orada gardını düşürür. Geçti sanır. İşte tam o noktada bedenle ilgisi olmayan kısım ortaya çıkar: alışkanlık.

İçmek belirli anlara yapışmıştır. İş çıkışı. Cuma akşamı. Maç. Zor bir konuşmadan sonra. Düğün, davet, kalabalık sofra. Bunların her biri bir tetikleyicidir ve beden temizlendikten çok sonra bile gelmeye devam ederler.

İsteğin altında neredeyse her zaman başka bir şey vardır

İstek nadiren sadece istektir. Genellikle daha somut bir şeyin ambalajıdır.

Halledilmemiş bir işten gelen kaygı. İki saat önce yuttuğunuz öfke. Yalnızlık — ki adını koymamak için ona genellikle yorgunluk deriz. Can sıkıntısı, önemsiz görünür ama değildir: boş zaman yakıttır.

Altta yatana isim vermek isteğin otoritesini alır. Gizemli bir güç olmaktan çıkıp, gerçekten çözebileceğiniz somut bir şeyin sinyaline dönüşür.

İstek geldiğinde ne yapmalı

1. Yüksek sesle söyleyin, yalnız olsanız bile. "Şu anda içmek istiyorum." Adı konan şey daha az yönetir.
2. Dört şeyi kontrol edin: açlık, öfke, yalnızlık, yorgunluk. Biri evetse asıl sorun odur. Bir şeyler yiyin, biriyle konuşun, uyuyun. Gece birde aç karnına istekle boğuşmak baştan kaybedilmiş bir kavgadır.
3. Bedende bulun. Tam olarak nerede? Göğüs, boğaz, eller? Beden zihinden önce sinyal verir. Yerini bulmak, sizi saran bir şeyi gözlemlenebilir bir şeye çevirir.
4. Uzun nefes verin. Dörde kadar alın, sekize kadar verin. İşi yapan uzun veriştir. İki nefes değil, iki dakika.
5. Yirmi dakika kurun. Hayatınızın geri kalanına karar vermiyorsunuz. Yirmi dakika boyunca karar vermemeye karar veriyorsunuz.
6. Hareket edin. On dakika herhangi bir fiziksel şey adrenalini yakar. Merdiven, mahalle turu, bir şeyleri toplamak.
7. Birine söyleyin. Herkesin atladığı ve en çok ağırlığı olan adım budur. Söylenmiş bir istekle içeride tutulmuş bir isteğin boyutu aynı değildir.

En çok küçümsenen durumlar

Sofra ve davet. Bizde reddetmek zordur, çünkü kırgınlık gibi algılanır. İlk haftalarda bu durumlarda ne yapacağınıza önceden karar verin — ve ayıkken karar verin.

İçen insanlar. Arkadaşlarınızı bırakmaktan bahsetmiyoruz. "Sadece eşlik etmek için" gitmenin nötr bir hareket değil, bir karar olduğunu bilmekten bahsediyoruz.

İyi gün. Tuhaf gelir ama nüksler kötü anlarda olduğu kadar iyi anlarda da olur. Terfi, doğum günü, güzel bir haber. Zihin, başarıyı tam da bırakmakta olduğunuz şeyle kutlamayı önerir.

Tekrar içerseniz

Bir nüks biriktirdiğinizi silmez. Sayacı siler, öğrendiğinizi değil.

Ve en önemlisi: suçluluk işe yaramaz. Utanç fren değil, yakıttır. Bir kadehten sonra kendini cezalandıran kişi genellikle o gece şişeyi bitirir, tam da bu yüzden.

İşe yarayan şey mekaniğe dramsız bakmaktır. Önceki gün ne oldu. Hangi işaretleri görmezden geldiniz. Ne hissettiniz ve birine söylediniz mi. Zincir tam olarak hangi anda geri dönülmez hâle geldi.

Bu cevaplar bir ay kendinizi suçlamaktan çok daha değerlidir.

Kısaca

İstek yükselir ve iner, tepesi uzun sürmez. Bedensel kısım birkaç günde geçer; alışkanlık daha uzun kalır ve tam "geçti" dediğiniz anda çıkar. Dürtünün altında neredeyse her zaman adını koyabileceğiniz somut bir duygu vardır. Zinciri en çok kıran şey dişini sıkıp dayanmak değil, hissettiğinizi dışarı çıkarmaktır — tek bir kişiye bile olsa.